"...بصیرت یعنی اینکه خط درگیری با دشمن را تشخیص بدهی...امام خامنه ای "

35 سال پیش، وقتی از زبان مردی ملکوتی، آخرین جمعه‌ی ماه مبارک رمضان، به نام «روز جهانی قدس» نامگذاری شد شاید خیلی‌ها از این حرکت، برداشتی سطحی و صرفاً نمادین داشتند و فکر می‌کردند که چنین رویکردی در جهان پر از ظلم و جور امروز، چه اثری می‌تواند داشته باشد. چه کسی تصور می‌کرد که 35 سال بعد از صدور این فرمان مخلصانه، امت خمینی‌کبیر(رحمه‌الله) چنین باشکوه و حماسی، خیابان‌های ایران اسلامی را پر کنند از طنین دفاع از قبله‌ی اول مسلمین و نفرت از رژیم نحس و نجس صهیونیستی. نه گرمای طاقت‌فرسای مرداد ماه و نه روزه‌داری، هیچکدام مانع از حضور ملت سربلند و مؤمن ایران نشد. ملتی که در طول ماه مبارک، همواره دعای «اللهم اصلح کل فاسد من امورالمسلمین»[1] را بر زبان جاری کرده‌اند چگونه می‌توانستند در برابر فساد عظیمی که اینروزها در غزه‌ی مظلوم، رخ داده است ساکت و بی‌اعتنا باشند؟ درحالی‌که حتی مردم غیرمسلمان کشورهای اروپایی و آمریکایی هم فریادشان از این همه جنایت اسراییل، بلند شده است آیا رواست که عده‌ای هنوز هم برای کمک به مردم فلسطین، دچار تردید باشند؟
اما از پیام‌های بسیار مهم این حضور کم‌نظیر، نمی‌توان به راحتی عبور کرد. 5سال پیش بود که عده‌ای بخاطر فضای مسموم ناشی از فتنه‌ی 88، سعی داشتند چهره‌ی ملت ایران را در دنیا وارونه جلوه دهند و با شعار سخیف «نه غزه نه لبنان»، دقیقاً در مسیر خواسته‌های اسراییل جنایتکار حرکت کردند. همان زمان بود که رسانه‌های وابسته به جبهه‌ی استکبار، با درشت‌نمایی چنین شعارهایی و نسبت‌دادن آن به تمام ملت ایران، سعی در انتقام‌گیری از انقلاب اسلامی و امام راحل عظیم‌الشان و همچنین خالی‌کردن دل مستضعفان دنیا داشتند. پیام سیل خروشان ملتی که به دفاع از مظلومان غزه، برخاستند این بود که آن جماعت اندک و حقیر، بریده از مردم و سرسپرده به اجانب بودند و در مقایسه با جمعیت عظیم ملت ایران، مثل قطره‌ای دربرابر اقیانوس هستند.

پیام فوق‌العاده مهم دیگری که نباید از آن غافل بود عبارت است از تودهنی خوردن شبکه‌های ماهواره‌ای مثل بی‌بی‌سی فارسی و صدای‌آمریکا. این شبکه‌ها که در طول تجاوز اخیر اسراییل، دائماً اخباری جهت‌دار و به نفع رژیم صهیونیستی، پخش می‌کردند امیدوار بودند تا در سایه‌ی این فریبکاری رسانه‌ای، از شور مردم ایران در حمایت از فلسطین، بکاهند. اما همگان دیدند که مردم از هر قشر و سلیقه‌ای به میدان آمدند و یکصدا «مرگ بر اسراییل» را فریاد کردند.
و نکته‌ی پایانی اینکه امروز و در جریان اتفاقات غزه، باید به جبهه‌بندی شکل‌گرفته در دنیا هم توجه ویژه کرد. جبهه‌ی حامیان رژیم خون‌آشام صهیونیستی، همان‌هایی هستند که جمهوری اسلامی ایران از ابتدای انقلاب، بیشترین چالش و درگیری را با آن‌ها داشته است و اتفاقا در جریان مسایل هسته‌ای هم ما با همین‌ها طرف هستیم. آمریکا که مدام کمک‌های مالی و تسلیحاتی خود را به اسراییل، سرازیر می‌کند و حتی نیروهای نظامی آمریکایی هم دربین ارتش اسراییل، مشاهده شده است. انگلیس خبیث که پایه‌گذار اصلی رژیم نامشروع اسراییل است. فرانسه که رییس‌جمهورش به‌صراحت، هرگونه اعتراض مردم کشورش را ممنوع اعلام کرده و اجازه‌ی فریادزدن علیه اسراییل را هم نمی‌دهد. آلمان هم بدون شرمندگی، از جنایات وحشیانه‌ی اسراییل، اعلام حمایت کرده است. این جماعت دور از منطق و انسانیت، به هیچ وجه، بدنبال تامین منافع ما نخواهند بود و از این رو، اظهارنظر درباره‌ی بازی «برد-برد» در جریان مسایل هسته‌ای، به یک جوک بی‌مزه شبیه‌تر است!

---------------------------------------------------
پی نوشت:

1- بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج 95، ص 120





طبقه بندی: مسائل مهم روز، 
برچسب ها: غزه، لبنان، روز قدس، قدس 93،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 4 مرداد 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()

جراحت عمیق و کهنه‌ای که بیش از 60 سال پیش بر پیکر جهان اسلام، نقش بسته بود این‌روزها دوباره سرباز کرده و بشدت ملتهب و دردناک شده است. پاره‌ی تن جهان اسلام و قبله‌ی اول مسلمانان، در زنجیری از خباثت و قساوت، گرفتار آمده است و عده‌ای بی‌ریشه و مجهول‌الهویه، با ادعای مالکیت این سرزمین، صاحبان اصلی آن را آواره کرده و روزانه به کشتار مردم و تخریب خانه‌های فلسطینیان می‌پردازند. بارانی از گلوله و موشک‌ است که فرو می‌ریزد و مردم را با دهان روزه و سر سفره‌ی افطار و سحری، به کام مرگ می‌کشاند. رژیم کودک‌کش اسراییل، اهدافش را از میان زنان و کودکان بی‌دفاع، انتخاب می‌کند بطوریکه تا به امروز، بخش اعظم کشته‌ها از همین دسته هستند. این‌روزها به نمازهای پنجگانه‌ی اهالی غزه، یک نماز دیگر هم اضافه شده است و آن هم نماز میت است.

در این میان اما سکوت شرم‌آور و مرگبار سران کشورهای اسلامی، بیشترین دلگرمی را به صهیونیست‌ها داده است و خیال آنان را از عواقب جنایاتشان، راحت نموده است. براستی اگر رمضان و روزه، نتواند این سران بظاهر مسلمان را سر عقل و غیرت بیاورد پس دیگر باید به چه چیزی امیدوار بود؟ آیا در چنین شرایطی می‌توان از کفاری مثل «بان‌کی‌مون» و سازمان ملل، انتظار واکنش و کمک داشت؟ البته در میان غیرمسلمانان، هستند افرادی که بخاطر وجدان‌های بیدار و فطرت نوع‌دوستی، فریادشان را بر سر اسراییل، بلند کرده‌اند و حتی برخی از آنان برای کمک به مردم غزه، به آنجا سفر کرده‌اند.[1]
مصیبت جهل و نادانی عده‌ای در داخل کشور هم بر غم و اندوه انسان، می‌افزاید. همان‌ها که همان حرف تکراری و غلط را دوباره بر سر زبان‌ها می‌آورند و نسبت به حمایت از مظلومان فلسطینی، ایجاد تردید می‌کنند. واقعا چرا این جماعت، قصد بیدارشدن از خواب غفلت را ندارند؟ البته از آنها که در جریان فتنه88، ماهیت واقعی خود را فریاد زدند و شعار اسراییل‌پسندِ «نه غزه نه لبنان» را به زبان آوردند، انتظاری نمی‌رود چون باطن پلیدشان، به همان پلیدی اصل فتنه88 بود و امید چندانی به مداوای آنها وجود ندارد. اما آن گروهی که واقعا از سر بی‌خبری و تحت‌تأثیر تبلیغات دشمن، دچار چنین افکاری شدند را دعوت می‌کنم به اندکی تعقل و تحقیق. اگر مردم فلسطین، ناصبی باشند پس وجود مساجدی به نام معصومین (علیهم‌السلام) در این سرزمین، به چه معناست؟ مساجدی مثل مسجد «الامام علی بن ابی طالب» در نابلس، مسجد «فاطمه الزهرا» واقع در جنوب طولکرم و مسجد "الحسین بن علی" واقع در غزه و نیز در الخلیل، شاهد گویایی است که ادعای ناصبی‌بودنِ فلسطینیان، پوچ و بی‌اساس است. حالا اگر هم در میان مردم فلسطین، عده‌ی قلیلی چنین عقیده‌ای داشته باشند آیا باید آنرا به‌پای همه‌ی فلسطین نوشت؟ آیا در کشور خود ما افراد اندک و جاهلی که به مقدسات اهل‌سنت، لعن علنی می‌کنند وجود ندارند؟ در چنین شرایطی، آیا صحیح است که دیگران، مردم ایران را «ضد وحدت» بدانند؟
این افراد، باید بدانند که سیاست تفرقه‌افکنی میان مسلمانان، از ابزارهای قدیمی دشمنان اسلام است که همیشه بکار برده‌اند و بزرگان ما هم همیشه نسبت به چنین رویکردی، هشدار داده‌اند. به عنوان نمونه و برای حسن‌ختام این نوشته، به کلامی از استاد شهید آیت‌الله مرتضی مطهری(رحمه‌الله) اشاره می‌کنم که سال‌ها پیش، پرده از حیله و دسیسه‌ی دشمن صهیونیست، برداشته است. «یک وقتی شایع بود و شاید هنوز هم در میان بعضی ها شایع است‏. یک وقتی دیدم یک کسی می‏‌گفت: این فلسطینی‌ها ناصبی هستند. ناصبی یعنی دشمن علی(علیه‌السلام). ناصبی غیر از سنی است... سنی برای امیرالمؤمنین احترام قائل است چون او را خلیفه چهارم و پیشوای چهارم می‏‌داند و علی را دوست دارد. ناصبی یعنی کسی که علی را دشمن می‌‏دارد. سنی مسلمان است، ولی ناصبی کافر است، نجس است. ما با ناصبی نمی‏توانیم معامله مسلمان بکنیم. حال یک کسی می‌‏آید می‌‏گوید این‏ فلسطینی‌ها ناصبی هستند. آن یکی می‏‌گوید. این به آن می‌‏گوید، او هم یک‏ جای دیگر تکرار می‌‏کند و همین‌طور... هیچ فکر نمی‌‏کنند که این، حرفی است که یهودی ها جعل کرده‌‏اند. در هر جایی یک حرف جعل می‌‏کنند برای این که احساس هم دردی‏ نسبت به فلسطینی‌ها را از بین ببرند. می‌‏دانند مردم ایران شیعه‌‏اند و شیعه،‏ دوستدار علی و معتقد است هر کس دشمن علی باشد کافر است، برای این که‏ احساس هم‌دردی را از بین ببرند، این مطلب را جعل می‌‏کنند. در صورتی که‏ ما یکی از سال‌هایی که مکه رفته بودیم، فلسطینی‌ها را زیاد می‌‏دیدیم، یکی‏ از آنها آمد به من گفت: «فلان مسئله از مسائل حج حکمش چیست؟ بعد گفت‏ من شیعه هستم، این رفقایم سنی‌‏اند.» معلوم شد داخل اینها شیعه هم وجود دارد. بعد خودشان می‌‏گفتند بین ما شیعه و سنی هست. شیعه هم زیاد داریم‏... ولی دشمن یهودی یک عده مزدوری را که دارد، مأمور می‌‏کند و می‌‏گوید: شما پخش کنید که اینها ناصبی‌‏اند.»[2]

------------------------------------------------------------------
1- نامه تکان دهنده پزشک نروژی به رییس ‌جمهور آمریکا

2- آشنایی باقرآن، جلد ۴، پاورقی صفحه ۳۲





برچسب ها: غزه، جنایت، کودکان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 1 مرداد 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()

نام و یاد امیرالمومنین علی(علیه‌السلام) همواره برای شیعیان و آزادگان دنیا الهام‌بخش و انرژی‌زا بوده است و ما از کودکی، به مِهرش خو کرده‌ایم و به مددش از مشکلات، رهایی جسته‌ایم. اما آیا ما توانسته‌ایم ابعاد مختلف زندگی آن بزرگوار را بشناسیم؟ پرواضح است که شناخت همه‌جانبه‌ی آن یگانه‌ی دوران، از ظرفیت و توانایی ما خارج است چراکه پیامبراعظم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «یا علی! هیچ‌کس خداوند متعال را به‌حقیقت نشناخت جز من و تو، و تو را نشناخت آن گونه که حق توست، جز خدا و من.»[1] اما این مطلب، سبب نمی‌شود که ما در این جهت، تلاش نکنیم و برای بدست‌آوردن قطره‌ای از معرفت، خود را به اقیانوس نزنیم.

چیزی که این‌روزها شاید بیش‌تر از هر موضوع دیگری، مورد نیاز جامعه‌ی ماست نحوه‌ی تعامل و برخورد با دشمن است. همان دشمنی که 35 سال تمام، بدون‌وقفه مشغول توطئه، خباثت و جنایت است. دشمنی که یک روز با تحمیل جنگی نابرابر توسط یکی از نوکران خود، هشت سال تمام، برای ملت و نظام ما مزاحمت ایجاد کرد و جوانان کم‌نظیری را از ما گرفت. همان دشمن پس از ناکامی در عرصه‌ی نظامی، به نبرد و شبیخون فرهنگی، روی آورد و به‌صراحت از بکاربردن و استفاده از «کانال‌های سکسی» در ماهواره، برای شکست‌دادن نظام اسلامی سخن گفت. تحریم و حصر اقتصادی هم که یکی از ابزار همیشگی برای ضربه‌زدن به جمهوری اسلامی بوده و در سال‌های اخیر هم به اوج خود رسیده است. در یک کلام، دشمن ما هرکاری که از دستش برآمده، انجام داده است و این‌روزها هم چون ماهیت آن دشمن، تغییر نکرده است باید گفت که اکنون هم دشمن ما در کمین است و برای ضربه‌زدن و تمام‌کردن کار نظام اسلامی، تمام نیروی خود را بکار می‌برد.
البته ما حال دشمن را درک می‌کنیم و می‌دانیم که از دست دادن ایران، با همه‌ی امکانات طبیعی، انسانی و جغرافیایی آن، چه سیلی محکم و چه داغ سنگینی برای اوست و به همین دلیل، انتظاری جز همین رفتارها از او نداریم. آن‌چه انتظار ماست این است که دوستان داخلی و نیروهای خودی، تصور نکنند که از شدت دشمنی دولت زورگویی مثل آمریکا کاسته شده است و چراغ‌سبزهای آنان، قابل اعتماد است. نباید خیال کرد که اگر ما آمریکا را کدخدا نامیدیم و خود را رعیت و کارگزار او معرفی کردیم، این سخن سبب می‌شود که او دست از مکر و عداوت خود بردارد! نباید توهم کرد که اگر ما رییس‌جمهور آمریکا را فردی «مودب» معرفی کردیم آن‌وقت او هم دست از دشمنی می‌کشد و رفتارش دوستانه خواهد شد. به نظر نگارنده، چنین عملکردهایی از سوی برخی سیاستمداران، خوش‌خیالی و غفلت از کیدها و حیله‌های دشمن است.

اینجا زمان رجوع به کلام امیر(علیه‌السلام) است تا بدانیم نتیجه‌ی مرزبندی نکردن صریح و صحیح با دشمن چیست. امام علی(علیه‌السلام) فرمود: کسی که از دشمن غفلت کند، مکرها و حیله‌های دشمن بیدارش خواهد کرد.[2]

بنبابراین باید بدانیم که جلوگیری از ضربه و صدمه‌ی دشمن، به‌مراتب راحت‌تر از ترمیم آن است و چه بسا ضربه‌هایی که اصلا قابل ترمیم هم نباشند و خدا نیاورد روزی را که حیله‌های دشمن، عملی شود و ما را از خواب غفلت، بیدار کند.

-----------------------------------------------

1- مناقب ابن شهرآشوب، ج 3، ص 268

2- غررالحکم ص33





برچسب ها: ظریف، جان کری، هسته ای، مودب،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 28 تیر 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()
چندی پیش که یکی از مسئولان بلندپایه‌ی کشور در اظهاراتی غیرواقعی، حقیرانه و شگفت‌انگیز، از کافی‌بودن یک بمب آمریکا (درست خواندید؛ فقط یک بمب آمریکا) برای انهدام تمام سیستم دفاعی کشورمان سخن گفت، کاملا مشخص شد که چنین افرادی از فقر اطلاعاتیِ بسیار عمیقی درباره‌ی میزان پیشرفت‌ها و توانمندی‌های نظامیِ ایران اسلامی، برخوردار هستند.
اگرچه گوینده‌ی چنین سخنی، حضور در آمریکا را از 17 سالگی تجربه کرده و سالیان طولانی، در آن کشور بسر برده است، اما چنین مسایلی الزاماً نمی‌تواند و نباید بر تحلیل‌ها و محاسبات شخص اول وزارت خارجه، اثرگذار باشد.

بنظر می‌رسد مسئولان دولت ایالات متحده نسبت به توان نظامی کشورمان، اطلاعات و آگاهی بیشتری دارند؛ چراکه در سال‌های اخیر و با وجود بلوف‌ها و رجزخوانی‌های متعدد، جرأت حمله را به خود نداده‌اند و به همان جمله‌ی تکراری «همه‌ی گزینه‌ها روی میز است» اکتفا کرده‌اند.[1]

در چنین شرایطی اظهارنظر این مقام بلندمرتبه‌ی دولتی، کار را به جایی رساند که رهبر معظم انقلاب در یک جمع عمومی چنین بفرمایند: «یک وقتى یکى از مسئولین کشور، درباره‌ى مسایل نظامى، یک نظرى داده بود که خب مطابق واقع نبود؛ بنده گفتم یک «تور نظامى» براى مسئولین کشور قرار بدهید؛ بیایند یک خُرده‌اى در محیط‌هاى نظامى گردش کنند، حقایقى را، واقعیّاتى را ببینند، معلوماتشان نسبت به موجودىِ نظامى کشور بالا برود.»[2]


http://www.jonbeshnet.ir/sites/default/files/media/image/170_32765.jpg

متاسفانه همین رویه و دیدگاه در خصوص پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ی علمی هم در میان برخی مسئولان مربوطه، وجود دارد! یعنی برخی افراد صاحب‌جایگاه و تریبون، نه تنها پیشرفت‌های علمی در چندسال اخیر را باور نمی‌کنند بلکه به انکار و تردید هم می‌پردازند! این در حالی است که امروزه، مراکز علمی معتبر دنیا از سرعت ممتاز و بسیار بالای ایران در تولید علم و دانش، سخن به میان آورده‌اند.
با کمال تاسف، باید وجود همین نگاه در وزارت علوم را دلیل و عامل نگرانی شدید رهبر انقلاب دانست که سبب شده تا ایشان از ابتدای دولت یازدهم تاکنون، چهار بار نسبت به «کاهش سرعت رشد علمی کشور» هشدار بدهند. علاوه بر اینکه ایشان، به لزوم برپایی یک «تور علمی» به منظور آشنایی مسئولان با توانایی‌های علمی کشور، تاکید کردند.[3]

امیدواریم چنین نگرش‌های غیرمنصفانه و غیرواقعی درباره‌ی توان نظامی و علمی کشور، به سرعت ترمیم و تصحیح شود و مسئولان محترم، با بصیرتی بالا همراه با باوری عمیق به توانمندی‌های کشور، در جهت هرچه بیشترشدن پیشرفت‌های کشور عزیزمان گام بردارند.

-----------------------------------------------------------------------------------

پی‌نوشت:

1- توانایی شگفت‌انگیز نظامی ایران از نظر کارشناسان آمریکایی+تصاویر
2- یازده تیر 1393 در دیدار با اساتید دانشگاه
3- کلام رهبری به این شرح است: «برخى از کسانى که جایگاهى براى حرف زدن دارند و تریبون دارند، در اصل مسئله‌ى پیشرفت علمى کشور تردید میکنند! ما این را مصلحت نمیدانیم؛ یعنى واقعاً از روى بى‌اطّلاعى است. یک وقتى یکى از مسئولین کشور درباره‌ى مسائل نظامى یک نظرى داده بود که خب مطابق واقع نبود؛ بنده گفتم یک «تور نظامى» براى مسئولین کشور قرار بدهید؛ بیایند یک خرده‌اى در محیطهاى نظامى گردش کنند، حقایقى را، واقعیّاتى را ببینند، معلوماتشان نسبت به موجودىِ نظامى کشور بالا برود. حالا در مورد مسائل علمى هم متأسّفانه گویا همین‌جور است؛ باید یک «تور علمى» بگذاریم براى مسئولین در بخشهاى مختلف.» (همان)





برچسب ها: ظریف، توان نظامی، تور نظامی، تور علمی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 21 تیر 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()
امروزه کندذهن‌ترین انسان‌ها هم به دورویی و بی‌صداقتیِ آمریکا پی‌برده‌اند و می‌دانند که شعار «حمایت از رأی مردم» تا جایی برای سران کاخ‌سفید، محترم است که فرد موردنظر آنها از صندوق رأی بیرون بیاید که در این‌صورت، آن انتخابات، بسیار سالم و دموکراتیک، توصیف می‌شود! اما به محض این‌که مردم کشوری، طبق میل آمریکا عمل نکنند و به گزینه‌ی موردنظر آمریکا رأی ندهند، سردمداران ایالات متحده، آن روی خود را به نمایش گذاشته و با زیرپاگذاشتن تمام سخنان جذاب و ظاهرفریب خود، نه‌تنها حاضر به پذیرش رأی مردم نمی‌شوند بلکه بدون هیچ شرم و خجالتی، برای سرنگونی و براندازی فرد منتخب هم تلاش می‌کنند!

آن‌چه در سال 88 و پس از حضور کم‌نظیر 85 درصدی مردم ایران، اتفاق افتاد یکی از مصادیق بارز چنین رویکرد دوگانه‌ای است که خاطره‌ی آن به این زودی‌ها از ذهن مردم ما پاک نمی‌شود. «باراک اوباما» که قبل از انتخابات، وانمود می‌کرد تفاوتی میان نامزدهای ریاست‌جمهوری ایران، قایل نیست و به هیچ کدام گرایشی ندارد، پس از انتخاب رییس‌جمهور منتخب با تعداد آرای بیش از 24 میلیون رأی، زبان به حمایت از کسی بازکرد که با زیرپا گذاشتن قواعد مردم‌سالاری، به برپایی آشوب‌های خیابانی دست زد و به جای ارائه‌ی مستندات قانونی و احترام به صندوق آرای ملت، به‌دنبال رسیدن به قدرت، از طریق آشوب در خیابان بود. اوباما در اظهاراتی مداخله جویانه گفت: «موسوی به منشأ الهام بخش آن دسته از هموطنان خود تبدیل شده است که خواهان گشایش به سوی غرب هستند.»[1] و این یک پرده از دورویی آمریکا دربرابر خواست و اراده‌ی ملت‌ها بود.


http://www.jonbeshnet.ir/sites/default/files/media/image/170_32338.jpg

آن‌چه امروز در عراق می‌گذرد را باید جدیدترین نمونه از بی‌اعتنایی آمریکا نسبت به خواسته‌ی مردم دانست. پس از آن‌که در انتخابات اخیر عراق، نیروهای مردمی و ضدآمریکایی توانستند اکثریت مجلس این کشور را به خود اختصاص دهند و عراق را در جهت استقلال کامل، سوق دهند، این‌بار آمریکایی‌ها با چراغ سبز به گروهکی خشن و بی‌منطق، آنان را به سرزمین عراق وارد کرد. «داعش» همان گروهک تروریستی و خون‌آشامی است که در سوریه، تحت حمایت همه‌جانبه‌ی تسلیحاتی، سیاسی و رسانه‌ای آمریکا بوده و هست و این‌روزها مانند سگ‌ دست‌آموزی، به سوی عراق گسیل شده تا بلکه اهداف و آرزوهای آمریکا را محقق سازد. سخنگوی رسمی گروه تروریستی داعش در بیانیه‌ای اعلام کرد: «آمریکا منطقه‌ی خاورمیانه را به ما سپرده است تا نقشه‌ی جهان را بر اساس خلافت اسلامی رسم بکنیم و بدانید که ما نقشه‌ی جدید جهان را با نوک شمشیرهایمان رسم می کنیم.»[2]

اما آرزوی آمریکا در عراق چیست؟ باراک اوباما این‌جا هم -به‌مانند ایران- با نادیده‌گرفتن آرای مردم عراق و انتخابات برگزارشده در این کشور، سخن از تشکیل «دولت وحدت ملی» به میان می‌آورد[3] تا از این طریق، افراد موردنظر خود را به قدرت برساند. به‌ عبارت دیگر، وقتی رأی مردم عراق را برخلاف خواست خود دید، تلاش کرد تا با زور و ارعاب، به خواسته‌ی خود دست یابد. و این «آن روی» آمریکا و درواقع، چهره‌ی واقعی شیطان بزرگ است که به چیزی جز منافع زیاده‌خواهانه‌ی خود نمی‌اندیشد و شعارهایی مثل اراده‌ و خواست مردم، فقط بزک و آرایشی است که برای فریب مردم جهان، به خود می‌مالد.

البته «روی دیگر» آمریکا را در خیلی جاهای دیگر هم می‌توان دید. مثل اوکراین، مصر، ونزوئلا، شیلی و...

----------------------------------------------------------------

پی‌نوشت:

1- حمایت مستقیم و بی‌سابقه اوباما از موسوی

2- امریکا منطقه خاورمیانه را به ما سپرده است

3- تاکید اوباما و اولاند بر تشکیل دولت وحدت ملی در عراق





برچسب ها: فتنه 88، فتنه، فتنه گر، سران فتنه، داعش،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 14 تیر 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()
قباحت و زشتی قمه‌زنی و ضرر آن به وجهه و آبروی مذهب تشیع، چنان واضح و آشکار بوده و هست که دشمنان قسم‌خورده‌ی اسلام هم برای بهره‌برداری از آن، آب از دهانشان جاری می‌شود. دکتر تیجانی در کتاب «اهل بیت(علیهم السلام)؛ کلید مشکل‏‌ها» در این‏‌باره می‏‌نویسد: «شمشیرهایی که در گذشته شیعیان آن را در برابر ظالمان بلند می‏‌کردند، امروز برای زدن به سرهای خود، از آن استفاده می‏‌کنند. تاجایی‌که انگلیسی‏‌ها مقدار زیادی شمشیر، در میان دسته‏‌های عزاداری -در کربلا- تقسیم می‏‌کردند.»[1]


http://www.jonbeshnet.ir/sites/default/files/media/image/170_31591.jpg

به همان اندازه که قمه‌زنی علنی به بهانه‌ی عزاداری سید وسالار شهیدان(علیه‌السلام) قبیح است و پایه و اساسی در اسلام، ندارد و موجب وهن مذهب تشیع است اما این نوشتار درصدد تشویق برای «قمه‌زنی» است! «قمه‌زنی» در برابر دشمنی که امروز بابی‌حیایی تمام، حرم‌های آسمانی و ملکوتی در نجف، کربلا و سامرا را هدف اصلی خود، بیان می‌کند و مرجع صالح و بیداری مثل آیت‌الله العظمی سیستانی(حفظه‌الله) را آماج تهدید و کلمات رکیک و زشت خود قرار داده‌اند.

کجا هستند آنهایی که لعن علنی به مقدسات اهل‌سنت را در دستور کار خود قرار داده و به هیچ‌یک از نصایح علمای دلسوز، گوش نمی‌دادند؟ بفرمایید دوستان! صحنه‌ی نبرد با داعش را دریابید!

کجا هستند آنهایی که به بهانه‌ی دفاع از تشیع، اهانت علنی به بعضی از همسران پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را در شبکه‌های ماهواره‌ای خود بیان می‌کنند و زمینه‌ی فتنه‌ای بزرگ در میان مسلمین را فراهم می‌کنند که اگر فتوای حکیمانه و تاریخی رهبر معظم انقلاب صادر نمی‌شد معلوم نبود چه افتضاحی در دل سرزمین‌های اسلامی، به‌وقوع می‌پیوست.

کجا هستند آنهایی که در لندن و واشنگتن، به اسم عالم شیعی(!) به سبّ علنی مقدسات اهل‌سنت مشغولند؟ پس چرا این‌روزها هیچ صدایی از آنان در تشویق به نبرد با داعش بلند نمی‌شود؟ آن‌ها که این‌همه داغ بودند و حتی نام هفته‌ی وحدت را به هفته‌ی برائت تغییر دادند پس چرا این‌روزها و در مقابل جنایات بی‌نظیر تروریست‌های تکفیری در عراق، ساکتند؟

گروهک سلفی-تروریستی داعش کسی نیست و انشاالله هیچ غلطی هم نمی‌تواند بکند اما چنین اتفاقاتی را می‌توان محکی جدی برای صداقت جماعتی نامید که طی سالیان اخیر، به رویه‌ی مخالف با روش و سیره‌ی اهل بیت(علیهم‌السلام) روی آوردند و با این‌کار، قتل و آزار شیعیان متعددی در دنیا را سبب شدند.


--------------------------------------------------------

1- ترجمه سید محمد جواد مهری، ص ۱۸۶





برچسب ها: داعش، ترور، قمه زنی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 7 تیر 1393 | توسط : رضا رستمی | نظرات()
یکی از مسائلی که در کشورمان اتفاق می‌افتد اعدام مجرمین است. بر ایران اشکال می‌گیرند چرا آمار اعدامی‌هایتان این‌قدر بالاست. آن‌ها این بالا بودن را فقط می‌بینند اما علت را جویا نمی‌شوند یا اینکه علت را می‌دانند اما خود را به ندانستن می‌زنند!

طبق آمارها ایران در سال 2012 تعداد اعدامی که کرده 314 نفر بوده است که البته 80 درصد آن‌ها مربوط به مواد مخدر بوده است.[1] یعنی در حقیقت آمار اعدامی در ایران بدون حساب مواد مخدر 63 نفر می‌باشد.


آیا مرگ 11 معتاد در هر روز کشتار جمعی نیست؟


ادامه مطلب


طبقه بندی: مسائل مهم روز، 
برچسب ها: علت اعدام، کشتار جمعی، آمار، اعتیاد،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 4 تیر 1393 | توسط : سید هاشمی | نظرات()
  • تعداد کل صفحات : 67  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...