تبلیغات
ولایت فقیه و حکومت اسلامی - ذخیره عمل صالح محبوبتر از ذخیره مال و مقام
"...بصیرت یعنی اینکه خط درگیری با دشمن را تشخیص بدهی...امام خامنه ای "
همه ما انسانها آمده‌ایم که برویم؛ نه اینکه بمانیم! همه رفتنی هستیم و به هر مقدار که عمر کنیم در نهایت اجل خواهد رسید و باید از دنیا به سرای دیگر سفر کنیم. اما مهم این است «باری» که با خود می‌بریم چگونه است؟ زاد و توشه‌ای که از دنیا برمی‌داریم و با خود به سرای دیگر می‌بریم چگونه است؟ آیا اصلا به این موضوع فکر می‌کنیم؟ آیا کارهای شبانه‌روزی ما بر طبق این اصل، برنامه‌ریزی شده است؟

عمل صالح

اما «بار» ما چه باید باشد؟ «عمل صالح» بهترین باری است که یک انسان عاقبت‌اندیش آن را زاد و توشه خود قرار می‌دهد. اعمال نیک بهترین آذوقه در این سفری است که در رفتن به آن هیچ چاره‌ای نیست! پس باید به دنبالش باشیم و برنامه‌های زندگی ما حول محور عمل صالح قرار بگیرد. «این اعمال خوب چیست؟ همان عمل صالح است؛ الّا الّذین امنوا و عملوا الصّالحات [عصر/3]؛ اینها دیگر خسران ندارند»[1].
برنامه همه باید این باشد چه پیر و چه جوان؛ چه زن و چه مرد، چه دکتر و مهندس و معلم و چه کارگر و ... همه در هر سنی و هر شغلی و هر منصب و مقامی که باشیم باید همتمان و برنامه‌هایمان حول محور عمل صالح باشد. آری مهم نیست که کجا باشیم مهم اینست که از عقل و فکر خود بهره ببریم تا عملی نیک انجام بدهیم. مهم این است از منصب و مقام خود برای جمع‌کردن عمل نیک استفاده کنیم نه برای جمع‌کردن مال دنیا. آنچه که بردنی است عمل صالح است نه مال دنیا! آنچه که دست ما را می‌گیرد در سفر پرخطر آینده عمل نیک است نه ثروت اندوزی و فخرفروشی.
یکی از خصوصیات صاحبان منصب و مقام در نظام اسلامی باید همین تفکر و اندیشه باشد. یعنی همتشان باید کسب ذخیره و عمل صالح برای آخرت باشد نه اینکه منصب و مقام را وسیله‌ای برای رسیدن به خواسته‌های دنیوی قرار بدهند. تفاوت است بین کسی که فکرش، همتش، تلاش و کوشش و برنامه‌اش خدمت به مردم و کسب ذخیره اخروی است با کسی که همتش و برنامه‌اش و عرق ریختنش ذخیره پول و مال است. قلب و دلی که میلش کسب مال است اسیر دنیا خواهد شد اما قلبی که اراده‌اش کسب عمل صالح و رضای خالق است به نور الهی منور شده و آخرتش آباد خواهد شد. لذا یک مسؤول حالا در هر مقامی که هست، کارمند یا کارگر یا مدیر یا فرماندار یا نماینده مجلس یا وزیر یا دکتر و مهندس و معلم و ... باید «کسب عمل صالح را بیشتر از کسب مال و مقام دوست داشته باشد».
امیرالمؤمنین فرمود «فلیکن احبّ الذخائر الیک ذخیرة العمل الصّالح»[2] ذخیره‌ی عمل صالح، باید محبوبترین ذخیره‌ها پیش تو باشد؛ یعنی از ذخیره‌ی پول، ذخیره‌ی خواسته‌ها و تنخواههای زندگی - مثل خانه و ... - و حتّی ذخیره‌ی اعتبار و آبرو برای تو محبوبتر باشد. از فرصتِ زودگذر، حدّاکثر استفاده را بکنید و برای مردم کار کنید تا بتوانید هم رضای الهی را کسب کنید - که باید باور کنیم این بسیار مهمتر است - و هم البته نام نیک دنیوی و مردمی را کسب کنید و مردم بگویند خدا پدرش را بیامرزد؛ وقتی این وزیر آمد، این بخشِ کار و این قسمت اصلاح شد؛ یا وقتی این دولت آمد، این مجموعه کارها درست شد.[3]

پی‌نوشت:
[1] بیانات رهبر انقلاب در دیدار رئیس جمهوری و اعضای هیأت دولت 1380/06/05
[2] نهج البلاغه، نامه 53
[3] بیانات رهبر انقلاب در دیدار رئیس جمهوری و اعضای هیأت دولت‌ 1380/06/05





طبقه بندی: مباحث حکومت اسلامی،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: عمل صالح، حقوقهای نجومی، حب دنیا، مقام و منصب،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 13 مرداد 1395 | توسط : سید هاشمی | نظرات()