تبلیغات
ولایت فقیه و حکومت اسلامی - مطالب علی تجرد
"...بصیرت یعنی اینکه خط درگیری با دشمن را تشخیص بدهی...امام خامنه ای "
کمتر دولت و صاحب قدرتی در دنیا هست که به افکار عمومی بی‌توجه باشد و نخواهد که به روشی همراهی مردم را با خود داشته باشد؛ هرچند که گاهی این توجه کمتر و گاهی بیشتر است. دولتهای مستکبر که می‌خواهند همه دنیا همان کاری را بکند که آنها می‌خواهند، کمترین هزینه را برای همراه کردن مردم، بهره گیری از رسانه ها می‌دانند. رسانه‌های پرقدرت دنیا که تحت سلطه صهیونیزم بین الملل کار می‌کنند، همه تلاش خود را برای هدایت افکار عمومی به جایی که خواست دنیای استکبار است، میکنند و البته خواست دولتهای مستکبر، از خواست رژیم صهیونیستی جدا نیست. رسانه‌های صهیونیستی از راست نمایی هیچ دروغی پرهیز ندارند؛ در چندین جنگ کشور متجاوز را مظلوم و مظلوم را متجاوز معرفی می‌کنند، خطر ایران هسته‌‌ای را یادآور می‌شوند و بمبهای هسته‌ای آمریکا و رژیم صهیونیستی را فراموش می‌کنند، مسلمانان را تروریست نشان می‌دهند و...

یکی از کارهای شگفت انگیز رسانه‌های استکباری که عمر چندان درازی ندارد، این است که برای سرنگونی یک نظام یا دولت، یا فشار آوردن به دولت برای انجام کاری، پس از اینکه به شگردهای گوناگون ـ که کار رسانه‌ای هم یکی از آنهاست ـ بخشی از مردم به خیابان‌ها کشیده شدند، تلاش می‌کند این مردم را در اکثریت نشان دهد؛ حتی مهم نیست که این دولت، یک کشور اروپایی مثل اوکراین باشد که دولت آن حاضر به امضای فلان قرارداد تجاری با اتحادیه اروپا نشده است. آن وقت است که معاون وزیر خارجه آمریکا، سناتور نامدار جمهوریخواه آمریکایی و وزیر خارجه آلمان هم در جمع معترضان حاضر میشوند و دایه دلسوزتر از مادر می‌شوند و صدای نخست وزیر اوکراین اروپایی هم در می‌آید که: «چرا فقط از یک بخش از مردم اوکراین که با برگزاری تظاهرات قصد دارند حمایت خویش از همگرایی اروپایی کشور را نشان دهند، بزرگنمایی می‌شود؟ این خواسته تنها از سوی بخشی از مردم پایتخت و استان‌های غربی کشور است، در حالی‌که میلیون‌ها نفر از مردم اوکراین، چه در کی‌یف و بخصوص در استان‌های شرقی کشور اصلا چنین نظری ندارند»۱. اعتراض به فریبکاری رسانه‌ها ویژه ما نیست، چون مشکل دنیای استکبار، تنها ایران نیست؛ مشکل، هر‌کسی است که بخواهد در برابر خواست آنها بایستد و اگر ایران بزرگترین مشکل آمریکا و دوستانش است، بخاطر این است که مردم و دولت ایران در این سی و چندسال پس از انقلاب، بیش از همه در برابر خواست‌های ستمگرانه مستکبران ایستاده‌اند.

 


۱. به نقل از خبرگزاری فارس.





طبقه بندی: دموکراسی و تضادهای درونی آن،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: ایران، آمریکا، رسانه، اوکراین، استکبار، صهیونیسم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 24 آذر 1392 | توسط : علی تجرد | دیدگاه دوستان()

نام "آمریکا" در تاریخ معاصر ایران حذف شدنی نیست و روحیه استکباری آمریکا نگذاشته که دندان طمعش را بکشد و دست از سر کشور وسوسه انگیزی مثل ایران بردارد.

در تقویم ایرانیان روزهای بسیاری هستند که با نام شیطانی آمریکا گره خورده اند، اما در این میان آمیختگی روز دانشجو با "آمریکا" به گونه دیگری است. ۱۶ آذر، روز اعتراض دانشجویان به کودتایی است که نقطه اوج دخالت آمریکا در سرنوشت ایران و ایرانی بود؛ کودتای آمریکایی که دولت مصدق را برکنار کرد؛ مصدقی که از روباه انگلیس به گرگ آمریکا پناه برده بود و به نوکر دست نشانده آمریکا قدرت بیشتری داد؛ قدرتی که به نظامیان پهلوی اجازه داد، خون دانشجویان معترض به ورود نیکسون به ایران را فرش قرمز زیر پای معاون رییس جمهور آمریکا کند.

آیزنهاور، رییس جمهور وقت آمریکا کودتای ۲۸ مرداد را پیروزی سیاسی امیدبخشی دانسته بود که در ایران نصیب قوای طرفدار تثبیت اوضاع و قوای آزادی شده است۱. آزادی آمریکایی خون سه دانشجو را ریخت و دو روز بعد در قتلگاه دانشجویان به نیکسون دکترای افتخاری حقوق داد.

به همین سادگی! و کسی هم نشنید که مقامات آمریکایی اعتراضی به نقض حقوق بشر داشته باشند که بخواهند به بهانه آن تحریمهای تازه ای وضع کنند۲.

 


۱. برگرفته از سخنرانی آیزنهاور، پس از کودتای ۲۸ مرداد در کنگره آمریکا (سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی).

۲. سوزان رایس، مشاور امنیت ملی آمریکا: «تحریم‌های ایالات متحده علیه ناقضان حقوق بشر در ایران ادامه خواهد یافت و آمریکا همچنان از حقوق اساسی تمامی ایرانیان دفاع خواهد کرد». (رجانیوز)





طبقه بندی: مناسبتها،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: آمریکا، آزادی، کودتا، روز، دانشجو، تحریم، حقوق بشر،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 17 آذر 1392 | توسط : علی تجرد | دیدگاه دوستان()
توافقنامه ژنو، نخستین توافقنامه لغو تحریم ها نیست. نزدیک به سی و سه سال پیش و در پی فتح لانه جاسوسی آمریکا به دست دانشجویان انقلابی اختلاف ایران و آمریکا بالا گرفت. همان روز ۱۳ آبان، دولت آمریکا رابطه سیاسی خود با ایران را قطع کرد و رییس جمهور وقت آمریکا دستور توقیف همه دارایی‌های دولت ایران در آمریکا و شعب خارجی بانکهای آمریکایی را داد. دولت آمریکا که خواستار آزادی ۵۲ تبعه خود بود، وادار به امضای نخستین توافقنامه با جمهوری اسلامی ایران شد. دولت وقت الجزایر میانجی این توافق شد و این پیمان ـ که به «بیانیه الجزایر» شناخته شد ـ تنها در یکی از موارد، دولت آمریکا را متعهد به لغو همه تحریمهای تجاری کرد که از ۱۳ آبان ۱۳۵۸ بر ایران اعمال کرده بود. همچنین آمریکا پذیرفت که اموال شاه را به دولت ایران برگرداند و در امور ایران مداخله نکند.۱

نیازی به حدس زدن نیست؛ نیازی به خواندن کتابهای تاریخی هم نیست. یک نگاه گذرا به تاریخ سی و چندساله جمهوری اسلامی سرنوشت این پیمان را روشن می‌کند. انگار که ناف آمریکا را با عهدشکنی بریده اند. این روزها هم آمریکا پای امضای پیمانی با جمهوری اسلامی نشسته و متعهد شده که بخشی از تحریمهایی را که نه تنها خلاف قوانین انسانی و اخلاقی و بین المللی، که خلاف بیانیه الجزایر اعمال کرده، لغو کند. سرنوشت این پیمان چه خواهد شد؟


۱. برگرفته از کتاب «دیوار بی اعتمادی»، نوشته رضا ایماشی.





طبقه بندی: مسائل مهم روز، 
برچسب ها: ژنو، آمریکا، بیانیه الجزایر، تحریم، ایران، ظریف، کری،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392 | توسط : علی تجرد | دیدگاه دوستان()
این روزها که از گوشه و کنار گاهی ندایی بلند می‌شود که برخاسته از فراموشی نه تاریخ هزار ساله، یا سد۱ ساله، که تاریخ سی ساله انقلاب اسلامی است و از ما میخواهد که به آمریکا بدبین نباشیم، رخدادهایی هست که میتواند آمریکا را برای چندی، بازشناسی کند.

دولت آمریکا سرِ استکبار جهانی است. استکبار، ویژگی‌هایی دارد که به روشنی در دولت آمریکا گرد هم آمده است؛ یکی از این ویژگی‌ها این است که زیر بار حق نمی‌رود، مگر اینکه حق، برابر با خواسته‌اش باشد!

دولت آمریکا حق‌ناپذیر مطلق است؛ نه حرف حق را می‌پذیرد و نه حق ملتها را. همیشه حق با آمریکاست. سالها مذاکرات هسته ای ما با چند دولت ـ که به اشتباه، گاهی قدرتهای جهانی خوانده میشوند ـ بر سر این است که آمریکا و نوچه هایش حاضر به پذیرش حق غنی سازی برای ایران نیستند و برای دست برداشتن ایران از این حقش، برای ما نو به نو دردسر می‌سازند۲.

در بند نخست ماده ۴ ان‌پی‌تی آمده: «هیچ نکته ای در این پیمان نباید به گونه ای تفسیر شود که حق مسلم هم‌پیمانان در انجام تحقیقات، تولید و استفاده از انرژی هسته‌ای برای مقاصد صلح آمیز را تحت تاثیر قرار دهد».

در بند دوم این ماده نیز آمده است: «در تبادل تجهیزات، مواد و اطلاعات تکنولوژیک برای مقاصد صلح‌آمیز، استفاده از انرژی هسته‌ای در حداکثر شکل، تمام هم‌پیمانان حق مشارکت داشته و متعهد به تسهیل در انجام آن می‌شوند. هم پیمانانی که توان چنین اقدامی را دارند همچنین باید به شکل انفرادی یا همراه با دیگر دولت‌ها یا سازمان‌های بین‌المللی برای توسعه بیشتر استفاده از اشکال صلح‌آمیز انرژی هسته‌ای، خصوصاً در قلمرو دولت‌های فاقد سلاح‌های هسته‌ای که وارد این پیمان شده‌اند، مشارکت ورزند. این مشارکت با عطف توجه به نیازهای مناطق در حال توسعه جهان، انجام می‌پذیرد».

می‌بینید که طبق معاهده «ان‌پی‌تی»، نه تنها استفاده حداکثری از انرژی هسته ای، حق ایران است، بلکه هم‌پیمانان موظفند، در این راستا با ایران همکاری کنند! با این وجود، آمریکا نبود واژه «enrichment» (غنی سازی) را در متن «ان‌پی‌تی» بهانه کرده و حقی برای ایران قائل نیست، هرچند برای آلمان، آرژانتین، برزیل و ژاپن قائل است! مهم نیست که استفاده حداکثری از انرژی هسته ای بدون غنی سازی بی معناست؛ مهم این است که حرف آمریکا باید به کرسی بنشیند؛ با بهانه یا بی‌بهانه.

و حالا هم که ایران با شش کشور ـ یا بهتر بگوییم، آمریکا ـ توافق کرده است که غنی سازی محدود داشته باشد ـ و از حق مسلم خود ـ کوتاه آمده، وزیر خارجه آمریکا میگوید: « این گام اول نمی گوید که ایران حق غنی سازی دارد. در این سند هیچ حق غنی سازی نیامده و این حق در ان‌پی‌تی هم نیامده و این توافقنامه هم این را نمی‌گوید»۳.

 


۱. «سد» همان «صد» است؛ اشتباهی در کار نیست.

۲. «نه حرف حق را می‌پذیرند، نه حق ملتها را می‌پذیرند؛ حق‌ناپذیر مطلق. در مباحثات جهانى بسیار اتفاق مى‌افتد یك حرف حقى زده می‌شود، آمریكا به دلیلى نمی‌پذیرد؛ با انواع شیوه‌ها حرف حق را رد میكنند، زیر بار حق نمی‌روند. حالا یك نمونه‌اش مسائل امروز ما است كه مربوط به فعالیتهاى هسته‌اى و صنایع هسته‌اى است؛ حرف حقى وجود دارد؛ اگر چنانچه انسانى اهل حق باشد، اهل استدلال باشد، اهل منطق باشد، باید وقتى در مقابل استدلال قرار گرفت، تسلیم بشود، اما استكبار تسلیم نمی‌شود؛ حرف حق را می‌شنود، زیر بار حق نمی‌رود؛ این یكى از خصوصیات او است. همچنان كه حقوق ملتها را هم قبول نمی‌كند؛ اینكه ملتها حق دارند انتخاب كنند، حق دارند آن حركتى را كه خودشان می‌خواهند، آن اقتصادى را كه خودشان می‌خواهند، آن سیاستى را كه خودشان می‌‌خواهند اتخاذ كنند، این را براى ملتها قائل نیستند، معتقد به تحمیل بر ملتها هستند» بخشی از سخنان رهبر انقلاب در دیدار با بسیجیان (1392/8/29).

۳. بخشی از اظهارات جان کری پس از توافق.





طبقه بندی: دیدگاه های ولی فقیه،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: آمریکا، ایران، هسته‌ای، استکبار، غنی سازی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 3 آذر 1392 | توسط : علی تجرد | دیدگاه دوستان()

 

میدانم خود این پرسشها برای خیلی ها آن اندازه شگفت انگیز است که شاید ندانند در پاسخ چه باید بگویند، ولی هستند کسانی که به هر دلیل پاسخی برای این پرسشها نمی یابند: «مگر ما از دیلپلماسی فعال دولت حمایت نمیکنیم؟ پس چرا آب ما با آمریکا توی یک جوی نمی رود؟ مگر خون آمریکا از دیگر کشورها کمرنگ تر است؟ فرق آمریکا با دیگر کشورهایی که با وجود ستمهایی که گهگاه بر ما روا داشته اند، با آنها رابطه عادی داریم چیست؟».

دیپلماسی تلاش دولتها برای رسیدن به منافع هرچه بیشتر، در چارچوب روابط خارجی است. در فضای موجود جهان وقتی که پای منافع در میان باشد، اخلاق ذبح میشود. کشورها  معمولا به این کاری ندارند که منافعی که در رابطه با کشور دیگر مطالبه میکنند، تا چه اندازه منصفانه است، ولی برای حفظ این رابطه همه چیز را برای خود نخواهند خواست، و سطحی از حقوق را برای طرف خود در نظر میگیرند؛ اما در این میان آمریکا تافته جدا بافته ای است و به معنای واقعی کلمه مستکبرانه رفتار میکند.

در چنین روزهایی1 بود که کارتر رییس جمهور وقت آمریکا دستور توقیف تمامی دارایی های منقول و غیر منقول ایران در ایالات متحده آمریکا وهمچین نقود ایرانی دربانک های این کشور را صادرکرد . این عمل در پاسخ به گروگان گیری 63 نفر از افراد حاضر در سفارت سابق آمریکا در تهران (لانه جاسوسی) اتفاق افتاد . هنوز پس از گذشت بیش از سه دهه از آن واقعه و همچنین صدور برخی بیانیه های کلی توافق الجزایر2، دولت آمریکا ثروت ملی ایران را غاصبانه نگه داشته است.

این تنها یک نمونه از کارهایی است که آمریکا منحصرا علیه مردم ایران انجام داده است؛ یک جستجوی ساده ذهنی ما را به رخدادهای تلخ دیگری که بانی آن آمریکاست و نشان میدهد چرا خون آمریکا برای ما کمرنگ تر است، می رساند؛ نقش آمریکا در کودتای سال 32، پس ندادن شاه به ایران برای محاکمه، تبدیل سفارتخانه به لانه جاسوسی، سرنگون کردن هواپیمای مسافربری، نقش برجسته آمریکا در جنگ تحمیلی و...

آمریکا یک دولت مستکبر است. «در قرآن كلمه استكبار به كار رفته است؛ آدم مستكبر، دولت مستكبر، گروه مستكبر، یعنى آن كسانى و آن دولتى كه قصد دخالت در امور انسانها و ملّتهاى دیگر را دارد، در همه كارهاى آنها مداخله میكند براى حفظ منافع خود؛ خود را آزاد میداند، حقّ تحمیل بر ملّتها را براى خود قائل است، حقّ دخالت در امور كشورها را براى خود قائل است، پاسخگو هم به هیچ‌كس نیست».

و ما مردم ایران یک عیب بزرگ داریم؛ دوست نداریم زیر بار زور برویم. 


1. 13 نوامبر 1979 میلادی یا 23 آبان 1358 خورشیدی.

2. محور توافق‌های الجزایر: آزادی گروگان‌ها، تعهد ایالات متحده به عدم مداخله (سیاسی - نظامی) در امور داخلی ایران، تعهد ایالات متحده به لغو مجازات‌های تجاری و اقتصادی علیه ایران و آزاد کردن دارایی‌های مسدود شده ایران نزد موسسات مالی و اعتباری آمریکا، تعهد طرفین به ارجاع دعاوی دولتی و غیردولتی اتباع یکدیگر به داوری مرضی الطرفین تا زمان انعقاد کامل بیانیه‌های قرارداد این بند به بنیانگذاری نهادی حقوقی به نام دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا منجر شد، تعهد واشنگتن به عدم رعایت مصونیت شاه نزد دادگاه‌های ایالتی در مورد نقل و انتقال دارایی حکومت پیشین، تعهد ایران به پرداخت قروض ایران و ایالات متحده.





طبقه بندی: دیدگاه های ولی فقیه،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: ایران، آمریکا، رابطه، تحریم، دیپلماسی، بلوکه، دارایی،
مطالب مرتبط: توافق بزرگ آمریکایی ها چه قدر می ارزد؟،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 26 آبان 1392 | توسط : علی تجرد | نظرات()

«چون سوخت بیست درصدمان تمام شده بود، آنها(آمریكایى‌ها) براى این كار شرط گذاشتند و گفتند باید اورانیومى را كه تولید كرده‌اید، خارج بفرستید؛ اما ما قبول نكردیم. آمریكایى‌ها دولت برزیل و دولت تركیه را واسطه كردند كه با ما صحبت كنند، میانه را بگیرند؛ چیزى مورد توافق به وجود بیاید. ما قبول كردیم. مسئولین تركیه، مسئولین برزیل به اینجا آمدند و با رئیس جمهور ما نشستند بحث كردند، صحبت كردند و یك نوشته‌اى را امضاء كردند. بعد كه این توافقنامه امضاء شد، آمریكایى‌ها زدند زیر قولشان! آنها نمیخواستند این قرارداد امضاء بشود؛ میخواستند امتیاز زیادى بگیرند، زورگویى كنند، باج بگیرند. به خاطر بدقولى‌اى كه آمریكایى‌ها كردند، دولت برزیل و دولت تركیه پیش ما شرمنده شدند»[1]. «آمریكایی‌ها می‌خواستند به افكار عمومی دنیا القاء كنند كه ایران راه حل‌های منطقی را هم قبول نمی‌كند، اما آن‌چه كه اتفاق افتاد، اثبات واقعیت مهم غیر منطقی بودن خود امریكایی‌ها بود»[2].

این روایت رهبر انقلاب از کارشکنی آمریکایی ها در توافق هسته ای سال 90 است که خود ایشان هم آن را پیش بینی کرده بودند[3]. حالا در سال 92، آن دو مردی که در مناظرات انتخاباتی مقصر به بن بست کشیده شدن مذاکرات معرفی میشدند، رفته اند و باز هم توافقی در میان نیست.

«مسئله اینها این است كه نمیخواهند موضوع هسته‌اى ایران حل شود. اگر لجبازى آنها نبود، موضوع هسته‌اى به راحتى حل میشد. بارها تا لحظه حل پیش رفتیم، امضاء كردند، آژانس هسته‌اى امضاء كرد؛ قبول كرد كه این اشكالاتى كه وجود داشته، برطرف شده - اینها موجود است، اینها سند است؛ اینها كه قابل انكار نیست - خب باید قضیه تمام میشد، پرونده هسته‌اى كشور باید پایان پیدا میكرد. آمریكایى‌ها بلافاصله یك چیز جدید را مطرح كردند، آوردند وسط. نمیخواهند قضیه تمام شود. نمونه‌هاى متعددى را ما در این زمینه داریم. حل مسئله هسته‌اى جمهورى اسلامى، به حسب طبیعت خود، از جمله كارهاى سهل و آسان و روان است؛ اما وقتى طرف مقابل مایل نیست این قضیه حل شود، خب بله همین جور میشود كه ملاحظه میكنید»[4].


1. سخنرانی نوروزی در حرم رضوی

2. در دیدار اعضای مجلس خبرگان

3. همان: «من همان موقع به مسئولان گفتم كه پیگیری این راه حل اشكالی ندارد، اما بدانید كه امریكایی‌ها آن را قبول نخواهند كرد و همان‌طور هم شد».

4. در دیدار مسئولان و کارکنان قوه قضاییه





طبقه بندی: دیدگاه های ولی فقیه،  مسائل مهم روز، 
برچسب ها: ایران، آمریکا، مذاکرات، هسته ای، کری، ظریف، دیپلماسی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 19 آبان 1392 | توسط : علی تجرد | نظرات()

سازمان مجاهدین خلق (منافقین) روزهای خوشش را پشت سر گذاشته است.  آن زمانی که مسعود رجوی دست در دست صدام میگذاشت و پول خون بیگناهان ایرانی و عراقی را میگرفت، دیگر برگشت پذیر نیست، ولی منافق ها هنوز نمرده اند.

رجوی که نتوانست از پشتیبانی مردم قدرت بگیرد، قدرت را از دشمنان مردم گرفت؛ یک روز صدام و روز دیگر پشتیبان صدام، یا به قولی کدخدا. کدخدا هم مثل صدام و مثل رجوی، در راه قدرت چیزی را جلودار خود نمی بیند.
جناب کدخدا همیشه سازمان منافقین را به عنوان ابزار، در دست خودش نگهداشته است؛ یک روز آن را وارد لیست سیاه تروریستها میکند و دوباره به وقت نیاز خارجش میکند. منافقین تا زمانی که دشمنان مردم زنده اند، نمرده اند. حتی این روزها که خبر خوش اخراج منافق ها از اشرف و نزدیکترشدنشان به فروپاشی پایانی می رسد، وزارت خارجه آمریکا اعلام میکند که برای انتقال گروهک منافقین به خارج از عراق یک میلیون دلار به سازمان ملل می دهد و دبیر کل سازمان ملل هم اعلام میکند که صندوقی به این منظور ایجاد شده است1.
برای مرگ منافقین و موجوداتی از این دست، باید مرگ دشمنان مردم را فریاد زد! مرگ بر آمریکا! مرگ بر اسراییل! مرگ بر منافق!

1. خبرگزاری فارس (1392/8/2)




طبقه بندی: مسائل مهم روز، 
برچسب ها: اوباما، آمریکا، رجوی، منافق، ترور، صدام، کدخدا،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 5 آبان 1392 | توسط : علی تجرد | دیدگاه دوستان()
  • تعداد کل صفحات : 13  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...